PLIVANJE I VATERPOLO

Prvi pioniri plivačkog sporta bili su članovi Kulskog sokolskog društva (učenici od 9 do 12 godina - zvali su ih "Naraštajci"), koji su se takmičili sa "Naraštajcima" iz drugih mesta Vojvodine. Milorad Mimika Vukadinović i Mlađa Pejčić bili su prvi instruktori plivanja u Kuli. Početkom leta 1934. godine Mlađi Pejčiću se pridružuje i njegova buduća supruga Nada. U početku se takmičenja održavaju u okvirima kluba, a treniranje je izvođeno na kulskom kanalu. Prvo zvanično takmičenje je izvršeno na kanalu kod tadašnjeg gradskog parka i Zelene bašte 1939. godine gde su kulski "Naraštajci" napravili prve značajne rezultate u Vojvodini.

Početkom rata 1941. godine to društvo prestaje sa radom da bi posle rata nastavilo druženje na kanalu i u jesen 1952. godine na inicijativu Milovana Mihajlovića (načelnika prosvete kulskog sreza i stalnog člana Sokolskog društva) osnovali plivački klub PK Galeb u sklopu SK Partizan. Klub u toku 1952. godine nastupa u sklopu takmičenja Vojvodine sa ekipama Sombora, Subotice, Sente, B. Topole itd, da bi se već 1956. godine ugasio zbog rasformiranja srezova usled čega je sledilo i gašenje plivačkih odbora.

Izgradnjom rekreacionog centra 1966. formira se, na inicijativu tadašnjeg direktora Štofare Miloša Slijepčevića, plivačko društvo, koje je delovalo pri fabrici. Tad počinje nagli razvoj plivačkog sporta. 1967. se održava prvenstvo Srbije u plivanju u organizaciji PK Slobode iz Kule. Kulski plivači uspeli su za vrlo kratko vreme da postignu zavidne rezultate zahvaljujući Danijeli Bogovački koja je vodila stručni rad u klubu i Lazaru Bogovačkom, treneru ekipe. Uskoro su osposobljeni i instruktori za plivanje i vaterpolo, kao i sudija za plivački i vaterpolo sport. U tom periodu je bio najveći razvoj jer je takođe otvorena i škola plivanja. U periodu od 1968. do 1988. god. plivači Kule učestvovali su na prvenstvima Vojvodine Srbije i Jugoslavije. 4000 do 5000 devojčica i dečaka prodefilovalo je kroz plivački klub, gde su neki samo naučili plivati, a neki postali i vrsni takmičari. U periodu postojanja kluba bilo je nekoliko internacionalnih susreta, gde je najbolja saradnja ostvarena sa PK Banjik iz Bojnica u Čehoslovačkoj (matični Danijelin klub).

Bazen na rekreacionom centru je jedan među prvim bazenima otvorenog tipa u Vojvodini, ali dok su svi ostali centri napravili zatvorene bazene Kula to nije uspela pa se rezultati više nisu mogli ni porediti. Ipak među najboljim plivačima u tom periodu moraju se spomenuti Gavra Obradov, Ivan Baroš, Vladimir Šanta, Dragan Kostić, Kljajić, Nahirni, Moskaljuk, a od devojaka Elena Leščešen, Eva Moskaljuk, Leona Šanta, Vera Hamar i mnoge druge. U poslednje vreme naročito su se isticali Farkaš Vanda, Nađ Laslo, Svetlana Radman, Dubravka Runjić, Dubravka Kovačević, Vera Blečić i drugi. Rezultati Andreje Hupert, Tot Ide, Tot Nele su uvršćeni među najbolje rezultate Vojvodine.

PK "Sloboda" Kula sa trenerima L. i D. Bogovački

Slabljenjem materijalnih uslova klub postepeno prestaje da radi. U Kuli je istovremeno formirana i sekcija vaterpola, koja je radila vrlo kratko vreme zbog nepostojanja uslova za rad.