Šah

U početku se šah u Kuli igrao na kartonskim tablama, a kao figure su bili korišteni žetoni sa znakom figura. Šah je u početku bio porodična igra, a kasnije je prešao iz kuće u kafanu, pa mu je u žargonu dato ime "kafanski šah". Najistaknutiji pojedinci iz tog vremena bili su braća Stevo i Dančika Nikolići, Lazar i Milenko Leđenac, Stevo Pejčić…

U Kuli je između dva rata pokrenuta proizvodnja šahovskih figura u kojoj su prednjačili porodica Farbaš počevši od Ištvana I. Figure su bile dobrog kvaliteta i izvožene su van Kule, pa i u druge države i kontinente.

U najistaknutija imena kulskog šaha spada i poznati velikan međunarodnog šaha Mirko Kenig, koji je 1935. god. učestvovao na olimpijadi u Varšavi kao član reprezentacije Jugoslavije, 1939. god. na turniru u Londonu, gde je postigao zavidne rezultate. Posle rata 1948. god. učestvuje za reprezentaciju sveta protiv SSSR-a na turniru u Hejstingsu. Veliki šahovski analitičari kažu za njega da je on predstavnik bečke škole koja se odlikuje komplikovanošću i dubokim razumevanjem igre.

Posle II svetskog rata u Kuli dolazi do osnivanja šahovskog kluba. Osnivači su Mladen Palanački, Stevan i Dančika Nikolić, Ivan Nićetin, Dragan Tasić, Stevan Gera, Sauzer Janoš i Stevan Pejčić. Za prvog predsednika kluba izabran je Dragan Tasić. Nakon višednevnih borbi za najboljeg šahistu izabran je Ivan Nićetin. Šahovski savez Jugoslavije je osnovan 1948. god. pa se i Kuljani uključuju u sistem njegovog takmičenja.

Zlatno doba kulskog šaha je period od 1951. do 1954. god. kada Kuljani ostvaruju zavidne rezultate (igraju finalni deo takmičenja). Neki od šahista koji se moraju spomenuti su: Sabadoš, Nićetin, Tokarek, Medenica, Cocin i Baračkai. Vodeći šahisti Kule su ubrzo po okolnim mestima održavali simultanke, dok su se u Kuli održavale simultanke poznatih majstora, kao što su Bora Kostić i Dragan Janošević, oba velemajstori koji su igrali u Kuli 1951. god.

Materijalni problemi koji su usledili 1955. god. uzrokuju prestanak rada kluba. Ipak 1957. god. dolazi do obnavljanja kluba. Među najzaslužnijim su: Radović, Balandžić, Ignjatović, Rupić, Lovrić, Nedić, Jančevski, Medić, Cvijović, Ivić i Bošnjak, koji uspevaju u svojoj nameri i uključuju klub u takmičenje 1960. god. U goste su im dolazili i održavali simultanke poznati majstori kao što su M. Damjanović i M. Matulović. U to vreme se održavaju prvenstva kluba, gde je 1964. god. pobednik bio Medenica i Dušan Rupić, koji su podelili prvo mesto.

Preokret koji se odigrao 1970. god. u šahovskom klubu, doveo je na čelo kluba Dimitrija Dileta Pejanovića, tako da su 1971. god. postali drugoligaši Vojvodine. Period kada je došlo do posebnog napredka šahovskog kluba u RSI je od 1971. - 1977. god. kada su u goste dolazili vrhunski velemajstori Knežević, Ivanović, a 1974. god. prvi put u Kuli gostuje šampion sveta Mihail Talj. Kuljani 1977. god. organizuju prvenstvo Vojvodine za seniore. U takmičarskoj 1977. god. Šahovski klub, sada po imenu "Hajduk" osvojio je prvenstvo u II vojvođanskoj ligi i ušao u I vojvođansku ligu. U odličnoj ekipi Hajduka tada su bili Ferenc Zelenka, Dušan Rupić, Vladimir Lazor, Milovan Nedić, Lazar Ivić, Vladimir Čak, Janko Ujfaluši, Milja Bojić i Dušan Peković. Kula je postala šahovski centar kome se poverila organizacija evropskog kupa za omladinke 1979. god. Na takmičenju je učestvovalo 15 omladinki, a prvo mesto osvojila je Nana Joselijani (SSSR). Hajduk se uskoro posle toga našao u II vojvođanskoj ligi, ali ipak 1981. god. ponovo osvojio I mesto i našao se u I vojvođanskoj ligi. Ekipa koja je zaslužna za to je bila u sastavu: Babić, Major, Vasović, a od žena Vesna Čolović i Samđi Hajnalka. U periodu od 1982-1984. u Kuli su se održavale simultanke velikih igrača poput Svetozara Gligovića, Tigrana Petrosijana i Maje Čiburdanidze. Hajduk se iste godine ponovo našao u drugoj vojvođanskoj ligi, gde postiže prosečne rezultate. U Kuli se od 7-25. aprila 1985. god. organizuje šampionat Jugoslavije za žene na kojem su učestvovale sve najpoznatije šahistkinje, a tehnički rukovodioc i glavni sudija šampionata bio je Dušan Rupić, inače savezni šahovski sudija, a pomoćnici su bili Balandžić i Kljajić, republičke savezne sudije. Kula već 1986. god. organizuje susret omladinske reprezentacije Jugoslavije i Poljske.

Stagnacija koja je posle toga nastupila je bila kratkog veka jer je klub uz pomoć tadašnjeg direktora FVT "Sloboda" Jakova Vukovića ponovo oživeo. Ubrzo klub zauzima 12 mesto u II vojvođanskoj ligi i već u 1987. godini se našao u bačkoj ligi gde je pobedio sve svoje protivnike pa se ponovo vratio u II vojvođansku ligu. To je bilo za vrlo kratko vreme jer se 1989. god. ponovo vratio u niži rang takmičenja gde je ostao sve do 1994. god. Klub se ponovo 1995. god. vratio u II vojvođansku ligu u nešto izmenjenom sastavu: Dušan Rupić (savezni sudija), Nikola Balandžić (republički sudija), Zelenka Ferenc (majstorski kandidat), Labud Šćepanović (međunarodni majstor šaha), Momčilo Babić (međunarodni majstor šaha).